سيب

سيب<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

تو به من خنديدي...

   و نميدانستي

      من به چه دلهره از باغچه همسايه

         سيب را دزديدم

            باغبان از پي من تند دويد

               سيب را در دست تو ديد

                  غضب آلود به من نگاه كرد

                     سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

                        و تو رفتي و هنوز

                    سالهاست كه در گوش من آرام

                  آرام

               خش خش گام تو تكرار كنان

            ميدهد آزارم

         و من انديشه كنان

      غرق اين پندارم

   كه چرا

خانه كوچك ما...سيب نداشت؟

 

 

حميد مصدق

 

/ 0 نظر / 4 بازدید